نجات زن مبتلا به تشخیص نادر در کوزباس با جراحی مغز بدون باز کردن جمجمه
جراحان مغز و اعصاب نووکوزنتسک در منطقه کوزباس روسیه، بیماری از خاکاسیا را که به یک کیست نادر در مغز مبتلا بود، با یک عمل کمتهاجمی و بدون کرانیوتومی نجات دادند. به گفته مقامهای بهداشتی، این تومور خوشخیم در موقعیتی بسیار خطرناک قرار داشت و میتوانست در هر لحظه باعث انسداد جریان مایع مغزی-نخاعی و بروز هیدروسفالی شود.
در منطقه کوزباس روسیه، جراحان مغز و اعصاب شهر نووکوزنتسک موفق شدند جان یک زن اهل خاکاسیا را که با تشخیص نادر و پرخطر «کیست کلوییدی بطن سوم مغز» مواجه بود، نجات دهند. این عمل پیچیده بدون باز کردن جمجمه و با استفاده از روش اندوسکوپیک انجام شد. خبر این جراحی موفق را آندری تاراسوف، وزیر بهداشت منطقه، در کانال تلگرام خود اعلام کرد.
به گفته او، این کیست اگرچه از نظر ماهیت خوشخیم است، اما محل قرارگیری آن در ناحیه سوراخ بینبطنی مغز، جایی که مایع مغزی-نخاعی جریان دارد، خطر اصلی را ایجاد میکرد. تاراسوف توضیح داد که این توده میتوانست در هر لحظه مسیر گردش مایع را مسدود کند و در نتیجه به هیدروسفالی، یعنی تجمع خطرناک مایع در مغز، منجر شود.
وزیر بهداشت منطقه تأکید کرد که چنین وضعیتی میتواند جان بیمار را در مدت زمانی بسیار کوتاه، حتی ظرف یک روز، تهدید کند. به همین دلیل، پزشکان ناچار بودند با سرعت و دقت بالا تصمیمگیری کنند تا قبل از بروز عوارض جدی، توده را از مغز خارج کنند.
در این عمل بهجای کرانیوتومی یا همان باز کردن جمجمه، پزشکان از یک مسیر کمتهاجمی استفاده کردند. آنها با ایجاد یک سوراخ کوچک، اندوسکوپ را وارد مغز کردند و موفق شدند کیست را بهطور کامل خارج کنند. این روش، آسیب جراحی را به حداقل میرساند و در عین حال امکان دسترسی دقیق به محل ضایعه را فراهم میکند.
با این حال، جراحی بدون خطر هم نبود. به گفته تاراسوف، کیست در پشت یک ورید سپتال قرار گرفته بود و همین موضوع خطر خونریزی را بالا میبرد. در صورت بروز خونریزی، احتمال تجمع سریع خون در بطن مغز وجود داشت که میتوانست وضعیت بیمار را بهسرعت بحرانی کند.
با وجود این پیچیدگیها، تیم پزشکی بیمارستان شهری شماره ۲۹ به نام آ. آ. لوچیک توانست با موفقیت از عهده عمل برآید. مقامهای درمانی اعلام کردند که حال بیمار خوب است و او بهزودی از بیمارستان مرخص خواهد شد. این پرونده پزشکی بار دیگر نشان داد که جراحیهای کمتهاجمی در درمان ضایعات حساس مغزی تا چه اندازه میتوانند حیاتی باشند.