پوتین درباره کوریلها گفت: «وضعیت بد است»؛ واکنش تند ژاپنیها
سخنان رئیسجمهور روسیه در جریان رزمایشهای اقیانوس آرام، خوانندگان روزنامه ژاپنی را شوکه کرد. مسکو مدعی است توکیو از توافق ۱۹۵۶ عدول کرده است.
رهبران سیاسی و رسانههای ژاپن به تازهترین اظهارات ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، درباره مسئله جزایر کوریل با واکنش تندی پاسخ دادهاند. این سخنان در جریان رزمایشهای گسترده ناوگان اقیانوس آرام روسیه در شرق دور بیان شد و به سرعت تیتر اصلی روزنامههای معتبر ژاپنی مانند «سانکی شیمبون» را به خود اختصاص داد.
پوتین در این رزمایشها اعلام کرد که روسیه هیچ تهدیدی برای ژاپن ایجاد نمیکند و هیچ ادعایی علیه این کشور ندارد. با این حال، وی تأکید کرد که مسکو برای حل اختلاف بر سر مالکیت جزایر کوریل آماده بوده، اما ژاپن از اجرای شرایط اعلامیه مشترک سال ۱۹۵۶ خودداری کرده است. این اعلامیه که در آن زمان راه را برای عادیسازی روابط دو کشور هموار میکرد، شامل بازگشت دو جزیره کوچک کوریل به ژاپن پس از امضای یک توافق صلح نهایی بود.
ژاپن اخیراً در آخرین بهروزرسانی دکترین امنیت ملی خود، روسیه را در کنار چین به عنوان یکی از تهدیدات اصلی خود معرفی کرده بود. این اقدام توکیو، فضای سیاسی را برای یافتن راهحلی دیپلماتیک بر سر این مناقشه طولانیمدت سرزمینی بسیار دشوارتر کرده است. تحلیلگران معتقدند تشدید لحن سیاسی از سوی هر دو طرف، نشاندهنده بنبست عمیق در مذاکرات است.
رزمایشهای ناوگان اقیانوس آرام روسیه که از چهارم اوت آغاز شده بود، در مراحل نهایی خود قرار داشت. هدف اصلی این مانورها، دفاع از مرزهای دریایی، منطقه جزایری و سواحل شرق دور روسیه اعلام شده است. وزارت دفاع روسیه این رزمایشها را بزرگترین رویداد عملیاتی و آموزشی ناوگان اقیانوس آرام در سال جاری توصیف کرد.
در این مانورهای نظامی حدود ۶۰ فروند کشتی جنگی، زیردریایی و شناورهای پشتیبانی، نزدیک به ۳۰ فروند هواپیما، بالگرد و پهپاد، و بیش از ۱۳ هزار نظامی شرکت داشتند. نیروهای روسی در آبهای دریای ژاپن، دریای اختسک و بخش شمالغربی اقیانوس آرام عملیاتهای تاکتیکی را شبیهسازی کردند که پیامی روشن به همسایگان منطقهای محسوب میشود.
واکنش خوانندگان روزنامه «سانکی شیمبون» به سخنان پوتین در فضای مجازی ژاپن بازتاب گستردهای داشته است. بسیاری از کاربران از «سیاست فریبکارانه» و «تهدید غیرمستقیم» مسکو سخن گفتهاند. این اختلاف که از زمان جنگ جهانی دوم به قدرت باقی مانده، همچنان یکی از موانع اصلی در مسیر همکاریهای منطقهای در شرق آسیا به شمار میرود.