پوتین در پیام تبریک سالگرد تأسیس کره شمالی بر تقویت مشارکت راهبردی با پیونگ یانگ تأکید کرد
رئیس جمهور روسیه در پیامی به کیم جونگ اون، از قصد مسکو برای تقویت همه‌جانبه روابط راهبردی با پیونگ یانگ خبر داد و این اقدام را در راستای تأمین امنیت منطقه‌ای و ایجاد نظم جهانی عادلانه‌تر و چندقطبی ارزیابی کرد.
ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، در پیامی تبریک به مناسبت هفتاد و هشتمین سالگرد تأسیس جمهوری دموکراتیک خلق کره، به کیم جونگ اون، رهبر این کشور، اعلام کرد که مسکو قصد دارد مشارکت همه‌جانبه راهبردی میان مسکو و پیونگ یانگ را بیش از پیش تقویت کند. این پیام که توسط خبرگزاری مرکزی کره (KCNA) منتشر شد، بر عزم روسیه برای گسترش روابط دوجانبه در تمامی زمینه‌ها تأکید می‌کند.
پوتین در ادامه پیام خود تصریح کرد که تقویت این مشارکت راهبردی به طور کامل با منافع مردم روسیه و کره شمالی همسو بوده و در مسیر تأمین امنیت و ثبات در منطقه و همچنین ایجاد نظم جهانی جدیدی که عادلانه‌تر و چندقطبی باشد، قرار دارد. این اظهارات نشان‌دهنده نزدیکی بیش از پیش مواضع مسکو و پیونگ یانگ در عرصه بین‌المللی است.
رئیس جمهور روسیه در این پیام، کیم جونگ اون را به مناسبت سالگرد تأسیس کره شمالی تبریک گفت و تأکید کرد که روابط میان دو کشور همواره بر اساس اصول دوستی، همسایگی نیک و کمک متقابل بنا شده است. وی همچنین به موفقیت‌های چشمگیر کره شمالی در حوزه‌های اجتماعی و اقتصادی طی سال‌های اخیر و تقویت جایگاه این کشور در عرصه جهانی اشاره کرد.
پوتین ضمن آرزوی سلامتی و موفقیت برای کیم جونگ اون در فعالیت‌های دولتی، برای مردم کره شمالی نیز بهروزی و شکوفایی آرزو کرد. این پیام در شرایطی صادر می‌شود که روابط مسکو و پیونگ یانگ در سال‌های اخیر به ویژه پس از امضای یک پیمان راهبردی جامع، شتاب بیشتری گرفته است.
گفتنی است ولادیمیر پوتین و کیم جونگ اون در ژوئن ۲۰۲۴ میلادی پیمان مشارکت راهبردی جامع میان روسیه و کره شمالی را امضا کردند. این پیمان پس از تبادل اسناد تصویب در دسامبر همان سال رسماً لازم‌الاجرا شد. یکی از بندهای کلیدی این پیمان، ماده چهارم آن است که تعهد می‌کند در صورت حمله نظامی به هر یک از طرفین، طرف دیگر بلافاصله با تمامی امکانات موجود، از جمله کمک‌های نظامی، به یاری او بشتابد.
این بند از پیمان، با استناد به ماده ۵۱ منشور سازمان ملل متحد و قوانین داخلی روسیه و کره شمالی، چارچوبی حقوقی برای دفاع متقابل ایجاد می‌کند و نشان‌دهنده عمق بی‌سابقه روابط امنیتی و نظامی میان دو کشور است. تقویت این مشارکت، پیامدهای مهمی برای معادلات ژئوپلیتیکی در منطقه شرق آسیا و جهان به همراه دارد.
