نبرد برای نابودی متقابل — تحلیل چندبعدی سرنوشت ترامپ پس از انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا

به گزارش خبرگزاری روسی «ریا نووستی» به قلم میخائیل کاتکوف، در مجلس نمایندگان آمریکا با ۴۳۵ کرسی، دموکرات‌ها بر اساس میانگین داده‌های جامعه‌شناختی به اکثریت با برتری ۱۰ تا ۲۰ کرسی خواهند رسید. در سنا، رقابت همچنان باز است — عمدتاً زیرا از ۱۰۰ کرسی سنا تنها ۳۵ کرسی مورد رقابت است. دموکرات‌ها ۴۷ کرسی تضمین‌شده و جمهوری‌خواهان ۴۵ کرسی دارند و برای هشت کرسی باقی‌مانده رقابتی نزدیک به نزدیک است. آلاسکا، تگزاس، اوهایو، میشیگان و فلوریدا از جمله ایالت‌های نوسانی هستند.

داده‌های NBC News از ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که از ۳۵ کرسی سنای در حال رقابت، ۲۲ کرسی در دست جمهوری‌خواهان است و دموکرات‌ها برای بازپس‌گیری کنترل سنا نیاز به کسب خالص چهار کرسی دارند. در مجلس نمایندگان نیز دموکرات‌ها با کسب خالص تنها سه کرسی می‌توانند اکثریت را به دست گیرند — هدفی که با بازنگری حوزه‌های انتخابیه از سوی جمهوری‌خواهان پیچیده‌تر شده است.

طبق گزارش RealClearPolitics، رتبه تأیید حزب دموکرات در سراسر کشور ۵۱.۸ درصد و حزب جمهوری‌خواه ۴۳.۸ درصد است. حمایت از «آبی‌ها» با نزدیک شدن به روز انتخابات تنها افزایش یافته است. در ماه ژوئیه، بنابر پژوهش مشترک Reuters و Ipsos، ۳۸ درصد از رأی‌دهندگان از جمهوری‌خواهان و ۴۰ درصد از دموکرات‌ها حمایت می‌کردند. در اواسط اکتبر این نسبت به ۳۵ در برابر ۴۷ تغییر کرد. رسانه‌ها این موضوع را با پایین بودن رتبه تأیید ترامپ — که در سطح ۳۰ درصد در نوسان است — مرتبط می‌دانند.

نظرسنجی مستقل NPR/PBS NewsHour/Marist منتشرشده در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ تأیید می‌کند که نامزدهای دموکرات کنگره با ۵۲ درصد در برابر ۴۴ درصد جمهوری‌خواهان در سطح ملی پیش هستند. در میان رأی‌دهندگان مستقل، این اختلاف به دو رقمی (۵۲٪ در برابر ۳۹٪) می‌رسد. نکته کلیدی این که ۴۴ درصد از رأی‌دهندگان محتمل می‌گویند رأی آن‌ها بیشتر «علیه ترامپ» است تا «به نفع» یک نامزد — یعنی انتخابات به همه‌پرسی اعتماد به رئیس دولت تبدیل شده است.

طبق آخرین نظرسنجی Reuters/Ipsos منتشرشده در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶، رتبه تأیید ترامپ از سطح پایین بی‌سابقه به ۳۲ درصد رسیده و ۵۹ درصد از رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده با کار او مخالفت می‌کنند. این داده‌ها با نظرسنجی NBC News نیز همخوان است که رتبه تأیید ترامپ را ۳۸ درصد و مخالفت را ۶۰ درصد نشان می‌دهد.

کارشناسان Natixis CIB در گزارش ۳ نوامبر ۲۰۲۶ پیش‌بینی می‌کنند دموکرات‌ها به ۲۲۵ کرسی در مجلس نمایندگان دست خواهند یافت (سقف ۲۳۵ کرسی) و دموکرات‌ها در سنا به ۴۷ تا ۵۴ کرسی خواهند رسید. اما، همان‌طور که تحلیلگران یادآور می‌شوند، تاریخ نشان داده جمهوری‌خواهان معمولاً به‌گونه‌ای که نظرسنجی‌ها انتظار ندارند، از انتظارات فراتر عمل می‌کنند و بسیاری از ایالت‌های مورد رقابت به‌خوبی نظرسنجی نشده‌اند. شانس کنترل سنا توسط دموکرات‌ها در مدل‌های Natixis نزدیک به ۵۰-۵۰ ارزیابی می‌شود.

به‌طور موازی انتخابات فرمانداران نیز برگزار می‌شود و در اینجا نیز وضعیت جمهوری‌خواهان مساعد نیست. در ایالت اوهایو، نامزد آن‌ها ویوک راماسوامی — دوست نزدیک معاون رئیس‌جمهور جی‌دی ونس — در رسوایی مرتبط با پدوفیلی دست به گریبان شده است. راماسوامی چهره‌ای محترم از نهاد حاکم، میلیاردر ۴۱ ساله و منتقد ایده‌های سوسیالیستی است که حتی برای ریاست‌جمهوری هم نامزد شده بود.

رقیب او در انتخابات فرمانداری، ایمی اکتون، پزشک و رئیس پیشین وزارت بهداشت اوهایو است. بر اساس داده‌های RealClearPolitics، در سپتامبر شانس هر دو تقریباً برابر بود — هر یک ۴۷ درصد. در این مقطع، جمهوری‌خواه ویدیویی با حضور مادر ایمی اکتون منتشر کرد که در آن گفت دخترش «دروغ‌گوی پاتولوژیک» است. اما به‌زودی مشخص شد که خود وی سبک زندگی ضداجتماعی دارد و شریک بعدی‌اش به آزار جنسی سیستماتیک ۱۲ ساله ایمی متهم شده بود. راماسوامی از عذرخواهی خودداری کرد و ونس نیز از او حمایت کرد.

طبق RealClearPolitics، اکنون ۴۹.۶ درصد آماده رأی دادن به اکتون و ۴۴.۹ درصد به راماسوامی هستند. این نمونه‌ای صریح از آن است که چگونه رسوایی‌های شخصی می‌تواند در ایالت‌های کلیدی تعادل قوا را جابه‌جا کند و پیامدهای ملی برای کارزار ترامپ داشته باشد.

ترامپ به رأی‌دهندگان در ازای حمایت از جمهوری‌خواهان وعده پول می‌دهد و در صورت پیروزی دموکرات‌ها پایان جهان را پیش‌بینی می‌کند. در رسانه‌ها حتی درباره احتمال نپذیرفتن نتایج انتخابات از سوی او بحث شد. با این حال، در مصاحبه با New York Post، رئیس‌جمهور تلاش کرد این نگرانی‌ها را برطرف کند. وی گفت: «گمان می‌کنم برای یک یا دو ماه به "آقای وتو" تبدیل شوم. و سپس در مقطعی احتمالاً به توافق خواهیم رسید.»

در کاخ سفید برای از دست دادن کنترل کنگره آماده می‌شوند. به گزارش Reuters، در آنجا درباره نحوه توزیع بهینه اعتبارات تصویب‌شده توسط پارلمان بررسی می‌شود. علاوه بر این، رئیس‌جمهور می‌خواهد قواعد اعطای کمک‌های فدرال را تغییر دهد تا گمارشدارانش بتوانند تأثیر بیشتری بر برنامه‌های دولتی داشته باشند.

ولادیمیر واسیلیف، پژوهشگر ارشد مؤسسه آمریکاکانادشناسی آکادمی علوم روسیه در گفت‌وگو با ریا نووستی تحلیل می‌کند: «کاخ سفید دو خط دفاعی خواهد داشت. نخست — تلاش برای باطل اعلام کردن انتخابات در حوزه‌های انتخابیه جداگانه. در مجلس نمایندگان این کار تأثیر زیادی نخواهد داشت، اما در سنا می‌تواند بسیار مهم باشد. خط دوم — وتوی ریاست‌جمهوری است. اما ترامپ در اشتباه است اگر به‌طور جدی فکر می‌کند این امر به او امکان مذاکره با دموکرات‌ها را می‌دهد. این تنها به جمهوری‌خواهان کمک می‌کند تا پیش از نبرد برای کرسی ریاست‌جمهوری کمی زمان بخرند.»

به گزارش BBC (۲۸ اکتبر ۲۰۲۶)، دموکرات‌ها در صورت بازپس‌گیری کنگره چهار حوزه تحقیقاتی کلیدی را آماده کرده‌اند:

الکساندریا اکاسیو-کورتز، نماینده دموکرات، از استیضاح سوم حمایت کرده و به «جنگ غیرمجاز با ایران» و سایر تخلفات قابل استیضاح اشاره کرده است. اما جناح محافظه‌کارتر حزب هشدار می‌دهد که هر استیضاحی به دلیل عدم تأیید سنا (که نیاز به دو سوم آرا دارد) بی‌نتیجه خواهد ماند. جیمز کامر، رئیس جمهوری‌خواه کمیته نظارت مجلس نمایندگان، دموکرات‌ها را «ترفند یک‌کاره‌ای» می‌خواند که فقط ترامپ را هدف قرار می‌دهند.

به گفته Forbes (۳۰ اکتبر ۲۰۲۶)، با این وجود، تنها کنترل یک مجلس کنگره توسط دموکرات‌ها «سیل تحقیقات» را باز خواهد کرد. سوبرامانیام، نماینده دموکرات ویرجینیا، می‌گوید: «اگر از ترس تصویرسازی کاری نکنیم، این کار نه‌تنها برای دو سال آینده، بلکه برای ۲۰ سال آینده بد خواهد بود.»

مهم‌ترین محرک رأی‌دهندگان در این انتخابات، اقتصاد است. به گزارش CBC (۲ نوامبر ۲۰۲۶)، طبق برآوردها، تعرفه‌های ترامپ تا فوریه ۲۰۲۶ نزدیک به ۲.۹ درصد به تورم قیمت کالاها افزوده است. میانگین دستمزد ساعتی از زمان آغاز دوره دوم ترامپ در ژانویه ۲۰۲۶ تنها ۵.۵ درصد رشد داشته — یعنی تنها ۰.۱ درصد بیشتر از تورم انباشته ۵.۴ درصدی. به بیان ساده، رشد دستمزد واقعی تقریباً صفر بوده است.

نظرسنجی Marist نشان می‌دهد ۳۴ درصد از رأی‌دهندگان محتمل «هزینه زندگی» را مهم‌ترین مسئله در این انتخابات می‌دانند و ۳۸ درصد می‌گویند وضعیت مالی خانواده‌شان در سال گذشته بدتر شده است. این داده‌ها، فشار اقتصادی واقعی را نشان می‌دهد که مستقیماً علیه حزب حاکم در کاخ سفید به کار گرفته می‌شود.

به گزارش Reuters (۲ نوامبر ۲۰۲۶)، رأی‌دهندگان اقتصاد را نه با اعداد تولید ناخالص داخلی یا رکوردهای بورس، بلکه با آنچه در فروشگاه می‌پردازند ارزیابی می‌کنند. این توضیح می‌دهد چرا با وجود رشد اقتصادی نسبی، رتبه تأیید ترامپ پایین مانده است.

Natixis CIB در گزارش ۳ نوامبر ۲۰۲۶ می‌نویسد که دولت منقسم — کنترل کنگره توسط دموکرات‌ها در حالی که کاخ سفید در دست جمهوری‌خواهان است — قوانین اصلی را محدود خواهد کرد، اما تأثیر بر اقتصاد محدود خواهد بود. اولویت‌های کلان سیاستی مانند تجارت، مهاجرت و سیاست خارجی در طول سال‌ها عمدتاً به رئیس‌جمهور تفویض شده‌اند. با این حال، می‌توان افزایش تحقیقات کنگره درباره دولت ترامپ را انتظار داشت. در حوزه سیاست مالی، هر دو طرف باید برای جلوگیری از تعطیلی دولت و افزایش سقف بدهی توافق کنند — این امر به دموکرات‌ها اهرمی می‌دهد تا یارانه‌های بهداشت که دولت ترامپ قطع کرده را دوباره وارد کنند.

به گزارش The Guardian (۳۰ اکتبر ۲۰۲۶)، ترامپ در هفته‌های اخیر عملاً اوکراین را رها کرده است. وی که در کارزار ۲۰۲۴ وعده داده بود در ۲۴ ساعت پس از بازگشت به قدرت، مناقشه روسیه-اوکراین را پایان دهد، اکنون با ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، توافق خرید نزدیک به ۵ میلیون تن دیزل را منعقد کرده و برخلاف تحریم‌های آمریکا علیه مسکو عمل کرده است. او از اوکراینی‌ها خواسته کشورشان را با عوض کردن ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، رها کنند. اداره او متهم به «خفه‌کردن» دسترسی ارتش اوکراین به اینترنت ماهواره‌ای استارلینک شده است. اداره ترامپ در ماه اکتبر متهم شده که به‌طور موقت اشتراک اطلاعات با اوکراین را متوقف کرده — ادعایی که کاخ سفید آن را رد کرده، اما زلنسکی گفته که کشورش «هیچ هشدار پیش‌دستانه‌ای» از شبکه‌های اطلاعاتی آمریکا برای دو حمله موشکی روسیه دریافت نکرده است.

آیرین اسکولسکی، معلم بازنشسته آمریکایی-اوکراینی ۷۹ ساله، در شهر جنکین‌تاون ایالت پنسیلوانیا به روزنامه گاردین گفت: «وقتی رأی می‌دهیم، باید با اوکراین در قلب خود رأی بدهیم… اوکراین به حمایت ما نیاز دارد. ما باید تعادل قدرت در کنگره و سنا را تغییر دهیم.» پسر او در کییف تقریباً در حمله پهپادی روسی کشته شد — حمله‌ای که به گفته وی به دلیل تعلیق اشتراک اطلاعات آمریکا رخ داده است.

به گزارش Kyiv Post (۳ نوامبر ۲۰۲۶)، تحلیل‌گران هشدار می‌دهند که ترامپ تحت فشار داخلی، در سیاست خارجی «غیرقابل پیش‌بینی‌تر» خواهد شد و این عدم قطعیت را برای اروپا عمیق‌تر خواهد کرد. تصمیمات ترامپ درباره دیزل روسیه و معافیت‌های تحریمی، انتقاد دوحزبی در کنگره را برانگیخته است — فشاری که با کنترل دموکرات‌ها بر کنگره به‌مراتب تشدید خواهد شد.

به گزارش Konrad-Adenauer-Stiftung (۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶)، شورای شیکاگو برای امور جهانی کاهش حمایت جمهوری‌خواهان از کمک نظامی به اوکراین را به ۴۳ درصد در ۲۰۲۶ ثبت کرده است. این یعنی احتمال بازگشایی بحث کمک‌های نظامی به اوکراین در کنگره جدید وجود دارد، اما بدون حمایت کاخ سفید عملاً ممکن نخواهد بود.

به گزارش Council on Foreign Relations (۲۹ اکتبر ۲۰۲۶)، چهار مسئله سیاست خارجی در این انتخابات مؤثر بوده‌اند: جنگ ایران، سیاست تجاری آمریکا، هوش مصنوعی و مهاجرت. ترامپ در فوریه ۲۰۲۶ عملیات نظامی علیه ایران را آغاز کرد و هدف آن را «دفاع از مردم آمریکا با از بین بردن تهدیدات قریب‌الوقوع از رژیم ایران» اعلام کرد. اما ایران با حمله به کشتی‌ها و مین‌گذاری در تنگه هرمز — که تقریباً ۲۵ درصد تجارت دریایی نفت و ۱۹ درصد گاز طبیعی مایع جهان از آن عبور می‌کند — مقابله کرد. متوسط قیمت بنزین داخلی آمریکا دوباره به بالای ۴ دلار در هر گالن رسیده است.

به نقل از نظرسنجی Reuters/Ipsos در اواسط اکتبر ۲۰۲۶، تنها ۳۴ درصد از پاسخ‌دهندگان با حملات آمریکا به ایران موافقند و ۵۴ درصد می‌گویند این جنگ ارزشش را نداشته است. الیوت آبرامز، نماینده ویژه ترامپ در دوره اول و اکنون پژوهشگر ارشد CFR، می‌گوید رأی‌دهندگان احساس می‌کنند «جنگ‌های خارجی منابع را از نیازهای داخلی منحرف می‌کند» و اکنون «تأثیر اقتصادی مستقیم و فوری» را حس می‌کنند.

به گزارش روزنامه «کومرسانت» در ۳ نوامبر، آمریکا شبی گذشته به جزیره کیشم ایران حمله کرد که طبق گزارش Wall Street Journal یک حمله «دفاعی» برای توقف حملات به کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز بوده است. این حمله در آستانه انتخابات، زمینه‌ساز تشدید تنش‌های منطقه‌ای شده و می‌تواند پاسخ دموکرات‌ها به تحقیقات کنگره‌ای را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

کاخ سفید در اواخر اکتبر ۲۰۲۶ قانون «لیندزی ا. گراهام — تحریم‌های روسیه و ایران مصوب ۲۰۲۶» را اجرایی کرده است. به گزارش NJ Spotlight News (۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶)، مجلس نمایندگان با ادامه تحریم‌های ضدروسیه موافقت کرده و جمهوری‌خواهان از رأی استیضاح فرار کرده‌اند. این قانون، حوزه‌های تحریمی جدیدی را علیه مسکو و تهران ایجاد می‌کند که با وجود توافق دیزل ترامپ-پوتین، می‌تواند نقطه درگیری کنگره جدید با کاخ سفید باشد.

به گزارش Natixis CIB (۳ نوامبر ۲۰۲۶)، توسعه سریع هوش مصنوعی، تقاضا برای سرمایه را به‌شدت افزایش داده و بازده‌های واقعی را بالا برده است. صدور اوراق قرضه تنها از سوی ابرشرکت‌های فناوری در سال ۲۰۲۶ به ۲۵۰ میلیارد دلار رسیده و در ۲۰۲۷ به ۴۰۰ میلیارد دلار خواهد رسید — معادل ۸۳ درصد اوراق ۱۰ ساله صادرشده توسط دولت. کارشناسان اقتصادی پیش‌بینی می‌کنند شکاکیت دوحزبی نسبت به سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی و مراکز داده به سرفساد تبدیل خواهد شد که این مسیر را کند می‌کند. این شکاکیت دوحزبی، یکی از معدود حوزه‌هایی است که کنگره منقسم همچنان می‌تواند قانون‌گذاری کند.

نظرسنجی Marist نشان می‌دهد ۷۷ درصد از رأی‌دهندگان محتمل به انجام عادلانه انتخابات از سوی دولت ایالتی یا محلی اعتماد دارند. اما این عدد در میان جمهوری‌خواهان به ۶۸ درصد کاهش می‌یابد و ۳۲ درصد از آن‌ها ابراز بی‌اعتمادی کرده‌اند. افزون بر این، ۸۱ درصد از رأی‌دهندگان می‌گویند نامزد بازنده باید نتایج را بپذیرد، اما این رقم در میان جمهوری‌خواهان به ۷۰ درصد کاهش می‌یابد — یعنی ۱۶ درصد معتقدند نامزد باید نتایج را به چالش بکشد. این داده‌ها نشان می‌دهد احتمال چالش حقوقی نتایج همچنان جدی است و عرصه دادگاه‌ها می‌تواند میدان نبرد اصلی پس از انتخابات باشد.

همچنین چالش «باطل اعلام کردن انتخابات در حوزه‌های جداگانه» که واسیلیف به آن اشاره کرد، با ترکیب سنای متزلزل، می‌تواند به یک نبرد حقوقی-سیاسی کشیده شود. در سنا، قانون «فیلیباستر» (سخن‌گویی بی‌پایان) همچنان با آستانه ۶۰ رأی برای طرح‌های اصلی پابرجاست و این به جمهوری‌خواهان ابزاری قدرتمند برای انسداد قانون‌گذاری می‌دهد — مگر آنکه دموکرات‌ها با ۵۱ یا ۵۲ کرسی تصمیم به حذف آن بگیرند، که خود یک تصمیم انقلابی با پیامدهای بلندمدت خواهد بود.

طبق تحلیل ریا نووستی، شرکت اوباما در رقابت‌های پیش از انتخابات به‌روشنی نشان می‌دهد که دموکرات‌ها قصد سازش ندارند. واسیلیف می‌گوید: «آن‌ها با ترامپ چیزی برای مذاکره ندارند. برعکس، او فقط خوشحال می‌شوند که وتو بزند، چون این به آن‌ها فرصت می‌دهد تا رهبر جنبش MAGA را به فلج دولت متهم کنند. علاوه بر این، دموکرات‌ها تلاش خواهند کرد "نوارهای اپستین" را باز کنند تا ترامپ را به زندان بیندازند.»

به گفته تحلیل‌گر ریا نووستی، دو سال باقی‌مانده تا انتخابات ریاست‌جمهوری، آمریکا در شرایط تقابل دو حزب برای نابودی متقابل به سر خواهد برد. تا پایان سال ۲۰۲۶، تا زمانی که کنگره جدید آغاز به کار نکند، یک آتش‌بس شکننده برقرار خواهد ماند. رئیس‌جمهور چند ماه دیگر با کمک وتو مقاومت خواهد کرد و سپس «آبی‌ها» با تمام قوا به او حمله خواهند کرد.

به گفته تحلیل‌گر Velina Tchakarova (۳ نوامبر ۲۰۲۶)، انتخابات میان‌دوره‌ای ۳ نوامبر «یک رأی درباره دستور کار ترامپ نیست، بلکه رأی درباره ظرفیت واشینگتن برای قانون‌گذاری، تأمین مالی و تأیید است»، در حالی که «نظام جهانی چهارمین شوک سیستماتیک خود در کمتر از دو دهه را جذب می‌کند. قدرت تا ۲۰ ژانویه ۲۰۲۹ با رئیس‌جمهور باقی می‌ماند، آنچه تغییر می‌کند ظرفیت است». این تحلیل به معنای آن است که حتی در صورت پیروزی کامل موج آبی، ترامپ تا پایان دوره‌اش قدرت اجرایی را حفظ خواهد کرد، اما ظرفیت حکمرانی او به‌شدت محدود خواهد شد.

بر اساس تحلیل‌های جمع‌آوری‌شده، سه سناریوی محتمل قابل ترسیم است:

نظرسنجی Marist نشان می‌دهد که ۵۵ درصد از رأی‌دهندگان محتمل می‌گویند مهم‌تر است که نامزدهایی رأی بیاورند که «تغییر» ایجاد کنند تا کسانی که «تجربه و سابقه اثبات‌شده» دارند. این داده‌ها — به‌ویژه آنکه ۷۴ درصد از دموکرات‌ها و ۶۳ درصد از مستقل‌ها بر «تغییر» تأکید دارند — نشان می‌دهد که جریان اصلی رأی‌دهندگان از وضع موجود ناراضی است. با این حال، تقسیم قدرت قطعی خواهد بود و کنگره جدید آمریکا تا ژانویه ۲۰۲۷ آغاز به کار نخواهد کرد — یعنی دو ماه «وقفه قانون اساسی» که در آن ترامپ فرصت خواهد داشت اقدامات اجرایی پایانی خود را انجام دهد.

به گفته آنتونی زورشر، تحلیل‌گر بی‌بی‌سی، «حتی کنترل یک مجلس کنگره توسط دموکرات‌ها، سیل تحقیقات و احتمالاً استیضاح را باز خواهد کرد.» اما با در نظر گرفتن آستانه دو سوم سنا برای برکناری رئیس‌جمهور، استیضاح واقعی در صورت عدم وجود جمهوری‌خواهان معتدل مایل به همراهی، عملاً ناممکن خواهد بود.

به بیان ساده، انتخابات ۳ نوامبر ۲۰۲۶ صرفاً یک رقابت پارلمانی نیست — یک همه‌پرسی ملی درباره آینده دستور کار ترامپ، نقش آمریکا در جهان و توازن قوای بنیادی بین قوه مجریه و مقننه است. پیامدهای آن نه‌تنها دو سال آینده، بلکه مسیر انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸، جایگاه آمریکا در اتحادهای جهانی، روابط با روسیه و چین، و سرنوشت اوکراین و ایران را شکل خواهد داد.