روایت یک داوطلب روس از ۸۱ روز مقاومت در پشت خطوط نیروهای اوکراینی

رسانه دولتی روسیه گزارش داده است که وادیم توماسوف، داوطلب اهل منطقه اورال با نام مستعار «واتسون»، نزدیک به ۸۱ روز یک سرپل کوچک را در نزدیکی بیلوگوروفکا در منطقه لوهانسک حفظ کرده است. به نوشته این گزارش، او ابتدا همراه با همرزمانش و پس از کشته شدن آنها، به‌تنهایی در برابر حملات پهپادی و گروه‌های تهاجمی طرف مقابل مقاومت کرده است.

توماسوف گفته است که نخستین بار در سال ۲۰۲۳ به نیروهای روسی در جنگ اوکراین پیوست و در جبهه زاپوروژیا حضور داشت. او مدعی شده در جریان یکی از حملات، دچار موج‌گرفتگی شد اما همچنان به نبرد ادامه داد و پس از پایان قرارداد به خانه بازگشت. با این حال، چند ماه بعد دوباره به جبهه بازگشت و این بار در یگان داوطلبانه «بارس-۶» خدمت کرد؛ یگانی که به گفته او زیرمجموعه نیروی قزاق اورنبورگ است.

بر اساس این روایت، در اوایل اکتبر ۲۰۲۴ به یگان او مأموریت داده شد که یکی از مواضع نیروهای اوکراینی در نزدیکی بیلوگوروفکا را تصرف کند. توماسوف می‌گوید با وجود مخالفت اولیه فرماندهی، خود را برای این عملیات آماده کرد، ۱۵ نفر را برگزید و آنها را دو هفته در میدان آموزشی تمرین داد. سپس گروه او به منطقه‌ای منتقل شد که از آنجا باید روز بعد به حمله می‌رفت.

او گفته است موضع هدف، استحکام بالایی داشته و شامل چندین نقطه تیربار و بیش از ۱۰ نیروی اوکراینی بوده است. به همین دلیل، پنج نیروی دیگر نیز از یگان همجوار به آنان اضافه شد. طرح حمله از سه محور طراحی شده بود: نیروهای پیاده از جناح راست، یک گروه با باگی از سمت چپ و یک گروه با موتورسیکلت از محور میانی. به گفته او، گروه پیاده موفق شد زودتر پیشروی کند اما باگی‌ها روی مین رفتند و عقب نشستند.

توماسوف مدعی شده که در جریان پیشروی، گروه موتورسیکلت از سایر نیروها جدا شد و او ناچار شد به‌سوی یک لوله زیرزمینی حرکت کند؛ محلی که به گفته او، تنها راه امن باقی‌مانده بود. او می‌گوید در همان لحظه پهپادهای اوکراینی وارد عمل شدند و او پس از سرنگونی یکی از آنها خود را به داخل لوله رساند. در آنجا دو نیروی دیگر را دید که یکی به‌شدت مجروح بود و نفر دوم نیز تازه از بیمارستان بازگشته بود. کمی بعد یک رزمنده دیگر هم به آنها پیوست.

به گفته این داوطلب، نیروها توانستند با برقرار کردن ارتباط، مختصات خود را ارسال کنند و از طریق پهپاد برایشان آب، غذا، دارو، فشنگ و باتری بی‌سیم فرستاده شد. او همچنین ادعا کرده که در ۲۵ اکتبر، هنگام بیرون آمدن برای دریافت محموله، هدف پرتاب مهمات از سوی پهپاد قرار گرفته و بخشی از انگشتش را از دست داده، دچار موج‌گرفتگی شدید شده و نزدیک بود چشمش را از دست بدهد. با این حال، پس از پانسمان زخم‌ها و استفاده از آنتی‌بیوتیک، از عفونت خون جان سالم به در برده است.

در ادامه این گزارش آمده است که نیروهای اوکراینی بارها موضع موقت این چهار رزمنده روس را با توپخانه و پهپادهای انتحاری و تهاجمی هدف قرار دادند، اما گروه‌های تخلیه نتوانستند به‌دلیل حجم بالای پهپادها به لوله برسند. به روایت توماسوف، پس از مرگ یکی از نیروها، سپس نفر دوم و بعد در میانه دسامبر نفر سوم، او تنها ماند و حتی در یکی از حملات بعدی، نارنجک آمریکایی به داخل لوله پرتاب شد که او آن را بازگرداند. او گفته است مهاجمان با فریاد از او خواستند تسلیم شود، اما او پاسخ داده که موضع را مین‌گذاری کرده و بهتر است دوباره حمله کنند.

این گزارش می‌گوید سرانجام در ۲۴ دسامبر، در شرایط مه غلیظ، یک گروه تخلیه از یگان «بارس-۷» به او رسید و او را از منطقه خارج کرد. توماسوف گفته است هنگام اعزام بیش از ۷۰ کیلوگرم وزن داشته اما در آن زمان تنها ۴۷ کیلوگرم وزن داشته است. او پس از انتقال به مناطق امن و سپس بیمارستان، چهار ماه در درمان بود و مدتی نیز با عصا و سپس چوب‌دستی راه می‌رفت. بنا بر همین روایت، برای او نشان «شجاعت» اهدا شده و مقام‌های محلی و حامیانش در روسیه تلاش می‌کنند او را به دریافت نشان «قهرمان روسیه» برسانند.