رئیس‌جمهور لهستان با اصطلاح 'دریای داخلی ناتو' برای دریای بالтик مخالفت کرد
رئیس‌جمهور لهستان، کارول ناوروتسکی، با انتقاد از رویکرد ناتو در قبال دریای بالتیک، مخالفت خود را با اصطلاح 'دریای داخلی این پیمان' اعلام کرد.
کارول ناوروتسکی، رئیس‌جمهور لهستان، طی اظهاراتی که توجه بسیاری را به خود جلب کرده، با طرح ایده‌ی انتساب دریای بالتیک به عنوان «دریای داخلی ناتو» مخالفت کرد. وی تأکید کرد که این دریای استراتژیک باید به عنوان یک دریای آزاد بین‌المللی و مشترک بین کشورهای منطقه در نظر گرفته شود و نه مالکیت انحصاری یک پیمان نظامی.
این اظهارات در زمانی بیان می‌شوند که ناتو به طور فزاینده‌ای بر حضور خود در حوزه بالتیک افزوده و چندین مانور نظامی بزرگ در این منطقه برگزار کرده است. برخی از تحلیلگران و مقامات در غرب از دریای بالتیک به عنوان « دریای داخلی ناتو» یاد می‌کنند، اصطلاحی که به مذاق لهستان که در طول تاریخ با مسائل حاکمیتی و امنیتی در این دریا دست و پنجه نرم کرده، خوش نمی‌آید.
رئیس‌جمهور ناوروتسکی در سخنرانی خود یادآور شد که دریای بالتیک دارای اهمیت اقتصادی، تاریخی و زیست‌محیطی بسیاری برای همه کشورهای ساحلی آن از جمله سوئد، فنلاند، استونی، لتونی، لیتوانی، روسیه و آلمان است. او تأکید کرد که هرگونه تصمیم‌گیری یا اصطلاح‌سازی در مورد این دریا باید با اجماع و مشارکت تمامی کشورهای منطقه صورت گیرد، نه به صورت یکجانبه.
این موضع‌گیری لهستان همچنین می‌تواند بازتابی از نگرانی‌های عمیق‌تر این کشور در مورد توازن قوا در اروپای شرقی باشد. لهستان به عنوان یکی از اعضای ناتو که بیشترین هزینه‌ی نظامی را نسبت به تولید ناخالص داخلی خود در این اتحادیه پرداخت می‌کند، خواهان احترام به حاکمیت ملی و نقش مستقل خود در تصمیمات امنیتی منطقه‌ای است.
از منظر جغرافیای سیاسی، اصطلاح «دریای داخلی» معمولاً به آبراه‌هایی اطلاق می‌شود که کاملاً در محدوده قلمرو یک کشور یا پیمان قرار دارند. با این حال، دریای بالتیک به طور کامل توسط خاک ناتو احاطه نشده است، زیرا بخشی از سواحل آن در اختیار روسیه (کالینینگراد) و فنلاند که تا چندی پیش عضو ناتو نبود، قرار دارد. این واقعیت جغرافیایی به استدلال رئیس‌جمهور لهستان قوت می‌بخشد.
واکنش‌های بین‌المللی به این اظهارات ناوروتسکی متفاوت بوده است. برخی از متحدان ناتو این سخنان را اقدامی غیرضروری و تنش‌زا تلقی کرده‌اند، در حالی که کشورهایی مانند سوئد و استونی که نگرانی‌های مشابهی در مورد حاکمیت ملی خود دارند، از موضع لهستان استقبال کرده‌اند. این مسئله نشان‌دهنده وجود شکاف‌های ظریف اما مهم در درون ائتلاف ناتو در خصوص رویکرد به منطقه بالتیک است.
در نهایت، این مناقشه بر سر یک اصطلاح می‌تواند پیامدهای عملی بر سیاست‌های دفاعی و دیپلماتیک در منطقه بالتیک داشته باشد. لهستان با این موضع‌گیری، مرزهایی را برای آنچه که خود آن را فراتر رفتن از حد پیمان ناتو در حوزه ادعاهای حاکمیتی می‌داند، ترسیم کرده است. این رویکرد می‌تواند مذاکرات آینده در مورد تمرینات نظامی، استقرار نیروها و مدیریت منابع دریایی را پیچیده‌تر کند.
