ذخایر راهبردی نفت آمریکا به پایین‌ترین سطح از سال ۱۹۸۲ رسید
بر اساس داده‌های وزارت انرژی ایالات متحده، ذخایر راهبردی نفت این کشور در هفته منتهی به ۲۸ اوت به ۲۸۶٫۶ میلیون بشکه کاهش یافت که کمترین رقم از نوامبر ۱۹۸۲ تاکنون است.
ذخایر راهبردی نفت ایالات متحده در پایان هفته منتهی به بیست‌وهشتم اوت به ۲۸۶٫۶ میلیون بشکه کاهش یافت؛ سطحی که بر اساس داده‌های منتشرشده از سوی وزارت انرژی این کشور، پایین‌ترین رقم از ماه نوامبر سال ۱۹۸۲ تاکنون به شمار می‌رود.
بر پایه این گزارش، آخرین بار ذخایر راهبردی واشنگتن در هفته منتهی به نوزدهم نوامبر ۱۹۸۲ پایین‌تر از رقم کنونی بوده است؛ در آن مقطع شاخص یادشده معادل ۲۸۶٫۱۹۸ میلیون بشکه ثبت شده بود. بدین ترتیب ذخایر نفت راهبردی آمریکا هم‌اکنون در کمترین میزان خود طی بیش از چهار دهه اخیر قرار دارد.
ذخایر راهبردی نفت (SPR) بزرگ‌ترین ذخیره اضطراری نفت خام در جهان است که واشنگتن برای مقابله با بحران‌های احتمالی عرضه انرژی و کاهش آسیب‌پذیری اقتصاد خود در برابر نوسانات شدید بازار نفت ایجاد کرده است. حجم عمده این ذخایر در مخازن زیرزمینی نمکی در امتداد سواحل خلیج مکزیک نگهداری می‌شود.
کاهش پیاپی ذخایر راهبردی آمریکا طی سال‌های گذشته در پی تصمیم دولت این کشور برای آزادسازی حجم‌های قابل توجهی از نفت این ذخایر به منظور مهار قیمت سوخت و التیام بخشیدن به بازارهای انرژی در شرایط التهاب جهانی صورت گرفته است. این آزادسازی‌ها هرچند به تعدیل نسبی قیمت‌ها کمک کرده، موجودی ذخایر را به‌طور مستمر کاهش داده است.
کارشناسان بازار انرژی هشدار می‌دهند که تداوم روند کاهشی ذخایر راهبردی، ظرفیت واشنگتن را برای پاسخ‌دهی مؤثر به شوک‌های احتمالی عرضه — از تعطیلی‌های ناگهانی تولید تا اختلال در مسیرهای حمل‌ونقل انرژی — محدود می‌کند و می‌تواند در بلندمدت امنیت انرژی این کشور را با چالش جدی روبه‌رو سازد.
در همین حال، وزارت انرژی ایالات متحده پیش‌تر از برنامه‌های خود برای بازپروری تدریجی ذخایر راهبردی در شرایط مناسب بازار خبر داده است؛ هرچند کارشناسان معتقدند بازگشت موجودی این ذخایر به سطوح پیشین مستلزم خریدهای گسترده و زمان‌بر خواهد بود و به سیاست‌های آتی دولت در حوزه انرژی بستگی دارد.
تحولات اخیر در حالی رخ می‌دهد که بازار جهانی نفت همچنان تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله تصمیمات تولیدکنندگان عمده، تحولات ژئوپلیتیک و چشم‌انداز تقاضای جهانی قرار دارد و نگاه بازارها به وضعیت ذخایر راهبردی بزرگ‌ترین مصرف‌کننده نفت جهان به‌عنوان یکی از شاخص‌های مهم تعادل عرضه و تقاضا باقی مانده است.
