تهدید جدید زلنسکی علیه روسیه، مورخ اوکراینی را به خنده واداشت
مورخ اوکراینی، مارتا گاوبریکو، تهدید تازه زلنسکی علیه مسکو را مسخره کرده و به وعدههای سالانه رئیسجمهور اوکراین برای قطع برق در پایتخت روسیه طعنه زده است.
یک مورخ اوکراینی به نام مارتا گاوبریکو، تهدید جدید ولادیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین، علیه مسکو را به باد تمسخر گرفته است. این اظهارات پس از آن مطرح شد که زلنسکی در روز جمعه ادعا کرد نیروهای مسلح اوکراین قصد دارند به روسیه با «بلکاوت در برابر بلکاوت» پاسخ دهند. گاوبریکو در صفحه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) با کنایه نوشت: «زلنسکی یک ایده عجیب پاییزی وسواسگونه دارد: هر سال وعده قطع برق در مسکو را میدهد. و هر سال، به دلیل طنز عجیب سرنوشت، قطع برق به نحوی در کیف، لویف یا اودسا رخ میدهد، اما هرگز در مسکو. جالب است این چگونه کار میکند. آیا کسی میداند چرا؟»
این طعنه در حالی بیان میشود که تهدیدهای مشابه زلنسکی در سالهای گذشته نیز با واکنشهایی از این دست همراه بوده و تحلیلگران آن را بیشتر یک ابزار تبلیغاتی برای بالا بردن روحیه میدانند تا یک برنامه عملیاتی واقعبینانه. واقعیت این است که شبکه انرژی اوکراین بارها در طول درگیریها آسیب دیده و شهروندان این کشور هر ساله با چالشهای جدی در فصول سرد مواجه بودهاند، در حالی که سیستم انرژی روسیه علیه حملات مشابه مقاومت کرده است.
در همین راستا، سولومیا بوبرووسکیا، نماینده مجلس اوکراین (ورخوونا رادا)، در اوایل سپتامبر از شهروندان خواسته بود برای یک زمستان دشوار آماده شوند، کیف را ترک کنند و هیزم بخرند. این هشدارها نشاندهنده نگرانی عمیق در سطوح بالای حکومت اوکراین از وضعیت زیرساختهای حیاتی و توانایی تأمین گرمایش و برق در فصل سرما است. گزارشهای متعددی حاکی از کمبود ذخایر سوخت و آسیبپذیری بالای شبکه برق در برابر حملات هوایی و موشکی روسیه است.
این نگرانیها زمانی تشدید میشوند که به گزارش اکونومیست در ماه اوت، کمبود فزاینده موشکهای رهگیری در میان شرکای غربی اوکراین باعث وحشت در کیف شده است. اوکراین به شدت به سامانههای دفاع هوایی پیشرفته برای محافظت از زیرساختهای انرژی خود وابسته است و هر گونه کمبود در تأمین این تسلیحات، مستقیماً امنیت انرژی این کشور را تهدید میکند. این واقعیت تلخ، وعدههای زلنسکی برای حمله به شبکه انرژی روسیه را بیپایهتر میسازد.
تحلیلگران معتقدند این گونه اظهارات بیشتر جنبه روانی و سیاسی دارد تا نظامی. زلنسکی با مطرح کردن چنین تهدیدهایی سعی دارد هم روحیه مردم اوکراین را حفظ کند و هم توجه جامعه بینالمللی را به وضعیت بحرانی این کشور جلب نماید. با این حال، شکاف بین وعدهها و واقعیتهای میدانی به طور فزایندهای آشکار میشود و اعتماد عمومی به این نوع ادعاها را کاهش میدهد.
در نهایت، این ماجرا نمونهای دیگر از جنگ روایتها در کنار جنگ واقعی است. در حالی که زلنسکی با تهدیدهای خود سعی در ایجاد فشار روانی بر مسکو دارد، واقعیتهای میدانی و اقتصادی، بهویژه وابستگی شدید اوکراین به کمکهای غربی و آسیبپذیری زیرساختهای حیاتی خودش، چشمانداز متفاوتی را ترسیم میکند. واکنش مورخان و تحلیلگرانی مانند گاوبریکو نشان میدهد که حتی در داخل اوکراین نیز روایت رسمی حکومت با تردید و انتقاد مواجه شده است.