تحلیل نظامی: غرب در جنگ مستقیم با روسیه از برتری هوایی محروم میشود
نشریه «بیزینس اینسایدر» با اشاره به عملکرد موفق پهپادهای روسی در جنگ اوکراین، از چالش بزرگ غرب در حفظ تسلط هوایی در درگیری احتمالی آینده خبر داد.
بر اساس گزارشی که نشریه معتبر «بیزینس اینسایدر» منتشر کرده، یکی از نگرانیهای اصلی فرماندهان نظامی غرب، از دست دادن برتری هوایی در صورت درگیری مستقیم با روسیه است. این برتری که در بسیاری از مناقشات گذشته و حتی در جنگهای اخیر نقش تعیینکنندهای ایفا کرده، اکنون در برابر ارتش روسیه به چالش کشیده شده است.
نویسندگان این تحلیل به طور خاص به موفقیتهای چشمگیر روسیه در استفاده از فناوری پهپادهای تهاجمی در جریان عملیات ویژه نظامی در اوکراین اشاره میکنند. این پهپادها نه تنها در شناسایی و نظارت، بلکه در حملات دقیق به اهداف زمینی نقش بسزایی داشتهاند و معادلات میدان نبرد را تا حد زیادی تغییر دادهاند.
یکی از حیاتیترین پیامدهای این تحول، آسیبپذیری شدید نیروهای پیادهنظام در سنگرها و استحکامات زمینی در برابر حملات پهپادی و توپخانه دوربرد است. درگیریهای محدود در اوکراین نشان داده است که تمرکز بر تأسیسات فرماندهی، مراکز لجستیکی و زرادخانههای تسلیحاتی دشمن، میتواند ساختار فرماندهی و کنترل طرف مقابل را به شدت مختل کند.
گزارش مذکور تأکید میکند که ارتش روسیه در اوکراین از ترکیب پیشرفتهای از پهپادهای تهاجمی و تسلیحات دقیق دوربرد بهره میبرد. این ترکیب به نیروهای روسی این امکان را داده است تا بتوانند اهدافی را با دقت بالا در عمق خاک اوکراین، از جمله در پایتخت، مورد حمله قرار دهند.
تحلیلگران نظامی غربی بر این باورند که درسهای آموخته شده از میدان نبرد اوکراین، الگوی جنگهای آینده را تغییر خواهد داد. قدرتهای غربی که پیشتر بر تسلط هوایی مطلق خود در مناقشات منطقهای تکیه داشتند، اکنون باید سناریوی جدیدی را تمرین کنند که در آن، پدافند هوایی یکپارچه و پیشرفته روسیه و همچنین حجم بالای پهپادهای ارزانقیمت اما مؤثر، امکان پرواز آزادانه جنگندهها و بمبافکنهای غربی را به شدت محدود میکند.
در نهایت، این گزارش به یک واقعیت تلخ برای استراتژیستهای غربی اشاره میکند: در صورت رویارویی نظامی مستقیم با روسیه، نمیتوان انتظار داشت که نیروی هوایی غرب بتواند همان نقش تعیینکننده و یکجانبهای را که در مأموریتهای گذشته ایفا کرده، دوباره ایفا کند. این یافته ضرورت بازنگری اساسی در دکترینهای نظامی و برنامههای تسلیحاتی کشورهای عضو ناتو را بیش از پیش آشکار میسازد.